Parfums de Marly Akaster i Perry Ellis Portfolio for Men

perfumy
Parfums de Marly Akaster to wydanie z 2015 roku, które nie jest szeroko rozpowszechnione poza Bliskim Wschodem. Było częścią serii męskich czarnych butelek wyprodukowanych dwa lata wcześniej, z nazwą zapachu umieszczoną na froncie, sprzedawane prawie wyłącznie na ten rynek. Niektóre z linii z 2013 roku zyskały w końcu wystarczającą popularność, by pojawić się w domach towarowych, ale Akastera wśród nich nie ma. Ogólnie rzecz biorąc, jest to dość przeciętne podejście projektanta do kombinacji różanego oudu, ale wykonane przy budżecie podobnym do prestiżu projektanta lub luksusowych marek na poziomie podstawowym.

Jest tu nieco więcej autentyczności niż w przeciętnym oudowym Versace czy Gucci. Jednak w Akaster nie ma prawdziwego oud, a jest tu ten sam więzień z Givaudan, którego używali Dior i Le Labo. Szczerze mówiąc, to dobra rzecz, ponieważ żywiczna nuta Givaudan ma bardziej podwórkowy charakter niż większość ostrych leczniczych nut oudowych kometowego czyszczenia. A te można znaleźć w wielu designerskich flankerach oudowych, w tym całość tego, co Tom Ford podaje jako oud, co oznacza, że ​​Parfums de Marly przynajmniej stworzyło coś bardziej poręcznego. Coś bardziej dla ludzi, którzy parali się prawdziwymi sprawami.

Akaster otwiera się cytryną i cypriolem, oferując odrobinę ostrej kwaskowatości, która dobrze komponuje się z sercem z bułgarskiej róży i geranium. Ten pierwszy kwiat jest bogatszy w dżem zmieszany z taifem i bardziej zielony dzięki geranium, ale zwieńczony cypriolem. Pozostaje na tyle cierpki, że przejście na syntetyczną bazę oudową nie wydaje się zbyt trudne. Pojawia się nuta oudowa, która sprawia wrażenie, jakby ktoś wrzucił drobinkę Parfums Dusita Oud Infini do butelki Montale Black Aoud. Następnie potrząsnął nią energicznie, oferując odrobinę piżma i męskości na tyle, by lubieżnie flirtować, ale wciąż pozostawać na tyle formalnym w zwykły zachodni sposób, że ludzie nie będą zbytnio unosić brwi, jeśli podejdą zbyt blisko. Koniec zużycia perfum jest znacznie bardziej suchy niż początek, więc w końcu element podwórka całkowicie się rozprasza. Magia Akaster polega na tym, że z daleka dostajesz tylko różę, a z bliska oud. Mógłbyś go prawie założyć do biura, gdyby nie fakt, że różane perfumy dla mężczyzn nadal są sprzeczne z normami płci w najbardziej konserwatywnych biurach środowiska. Akaster jest naprawdę ładny i dobrze skomponowany jak na dom, który zwykle szczyci się umieszczaniem perfum w designerskich tropach, a następnie nazywaniem ich luksusowymi zapachami opartymi na starożytności. Ale jeśli możesz odłożyć na bok cynizm i wytrzymać sztywną cenę, jest to dobry punkt odniesienia do różanego oudu z zadowalającą wydajnością.

Parfums de Marly Akaster to mało prawdopodobne wydanie z zachodniego punktu widzenia, ale jeśli mieszkałeś w miejscach takich jak Dubaj i obserwowałeś, czym francuskie domy perfumeryjne zbombardowały rynek, próbując sprzedać regionowi własną kulturę z egzotycznym powietrzem o europejskim stylu, to pewnie widzieliście to z odległości kilometrów. Lubię ten aromat, a jeśli znajdziesz mały sklep z perfumami, który ma u siebie te rzeczy, lub zaryzykujesz zamówienie małej próbki, zostaniesz nagrodzony perfumami oud z róży. I to niebanalnymi, ale takimi, które są krokiem naprzód w stosunku do zwykłej oferty Montale/Mancera, ale nie na tym samym poziomie, co coś z domu na Bliskim Wschodzie, Domu, który ma wiedzę od pokoleń, z której można czerpać podczas pracy z żywicą oudową. Puryści nie znajdą zbyt wiele uznania w Akaster. Nie tylko dlatego, że są to niezmiennie syntetyczne zachodnie perfumy oudowe, ale także dlatego, że pochodzą z domu takiego jak Parfums de Marly, finansującego się na historycznym puddingu i wytwarzanych rodowodach. Carisle z 2015 roku jest wielkim sukcesem crossovera z tej linii, pierwotnie wprowadzonym na rynki zachodnie jako na wyłączność Herrods’a, zanim trafił do Nordstrom w USA, ale Akaster jest bardziej autentyczny, choć mniej oryginalny w tym stylu. Zdecydowanie wypróbuj perfumy przed zakupem, ale jeśli róża/oud to twoja rzecz i cena nie stanowi problemu, Parfums de Marly Akaster to bezpieczny zakup.

Perry Ellis jako marka perfum powoli przeszła w latach 90. w trend owocowych wodnych i świeżych sportowych zapachów dla mężczyzn. Po swoim męskim debiucie w 1985 r. szybko znalazła się poza tym, co działo się w tamtym czasie na głównym rynku, ale Perry Ellis Portfolio for Men (1999) to pierwsza próba właściwego męskiego fougere. Ten podstawowy gatunek dla mężczyzn przeszedł niedawno metamorfozę dzięki perfumom takim jak Eternity for Men Calvina Kleina, Samba for Men The Perfumer’s Workshop, Paco Rabanne XS Pour Homme, Chanel Platinum Egoiste, Liz Claiborne Curve for Men. Było też wiele innych mniej lub bardziej niejasnych podejść do tego samego świeżego pomysłu fougere, którym Perry Ellis musiał po prostu wskoczyć na modę. Perfumiarz Long Doc został wykorzystany do stworzenia tego (i kilku kolejnych flankerów), i postanowił przenieść gatunek w bardziej owocowy kierunek, który badały zapachy takie jak Samba for Men czy Curve for Men, bardziej z mydłem tego pierwszego niż bogactwem z tych ostatnich. Rzeczywiście, Portfolio for Men cieszy się dużym zainteresowaniem wśród hobbystów, a opinie na temat jego jakości są podzielone, ale bardzo mi się podobają. Niestety, oryginalna plastikowa butelka z rozpylaczem do wbudowania w kapsułki (cała wściekłość w okresie roku 2000 i często mylona z podobnymi butelkami od Diora) została w pewnym momencie zastąpiona zamkniętą wersją tego samego kształtu butelki w całym asortymencie Portfolio, ale esencja jest taka sama jak zawsze.

Otwarcie ma bardzo kontrowersyjną nutę gruszki, która dość szybko oddziela tradycjonalistów od otwartych umysłów. Nie jest to owocowość Samby for Men o tematyce tropikalnej, ale słodycz zdecydowanie stawia w defensywie stare mchy. Jest tu przyprawa galbanum i kolendry, które tylko odrobinę wysuszają słodycz, przybliżając nas do bardziej zielonego serca fougere Portfolio for Men. Nuta gruszki i przylegająca do niej nuta klementynki nigdy w pełni nie znika. Lawenda dołącza do artemizji, po raz kolejny przypominając mi Sambę, ale z kardamonem, bazylią i tamaryndowcem, aby dodać ciekawy akcent kuchni azjatyckiej. Bardzo mi się to podoba, jednak znowu stawia ludzi w sprzeczności, odkąd bawimy się również w terytorium dla smakoszy. Gdy wszystko się uspokoi, mydło nabiera podobnego blasku jak Samba for Men, ale mniej przypomina nutę szamponu, a bardziej żel do golenia. Nie mówimy o Barbasol, ale bardziej o nowoczesnym stylu Gillette. Baza perfum ma tę ostrą mieszankę mchu dębowego i mchu drzewnego, któremu towarzyszy polysantal, białe piżmo, fasola tonka i pewnego rodzaju nuta jasnego drewna dla bardziej suchego, drzewnego odczucia, osadzając to wszystko na właściwym wykończeniu fougere. Portfolio for Men też jest bardzo mocne i wcale nie przeprasza, jak zapachy z lat 90. z poprzedniej dekady, więc pamiętaj o aplikacji. Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się uniwersalny i trzyma się skóry przez cały dzień. Myślę, że najlepiej używać go w swobodnych ustawieniach, ponieważ owocowość może być zbyt duża dla biura.

Osoba zainteresowana Perry Ellis Portfolio for Men w dzisiejszych czasach albo przeżywa nostalgię za liceum (kiedy ta marka miała taką samą siłę jak Versace), albo polowałaby na okazje w dyskoncie, gdzie można go kupić za mniej niż 100 zł. Fani owocowych świeżych szamponów, mydeł, czy akordów do golenia mogą również polubić ten zapach jako grzeszną przyjemność. Ale te rzeczy nie brzmią tak naprawdę po męsku, jak kiedyś, z powodu zmian w głównych paradygmatach, co oznaczać ma jakiś niezamierzony uniseksowy urok, tak jak wiele kobiet z połowy XX wieku. Jednak ten materiał nigdy nie był ani nie jest jakimś niedocenianym klejnotem sztuki perfumeryjnej. Myślę, że większość ludzi rozczarowanych Portfolio albo była już za stara, by docenić bardziej gejowski styl, jaki prezentuje, albo oczekiwała czegoś bardziej suchego i bardziej odpowiedniego do biura, biorąc pod uwagę tę nazwę. Perry Ellis naprawił to ostatnie za pomocą Portfolio Elite for Men w 2001 roku, które jest ogólnie lepiej przyjmowane przez tradycjonalistów i zwolenników vintage w społeczności entuzjastów perfum. Polecam go fanom lat 90., którzy sprzeciwiają się typowemu internetowemu smakowi, ale niewiele więcej. Chyba, że konkretnie szukasz tego rodzaju doświadczenia.